کویته، فراموش تان که نشده؟

مرجان عنابی

کویته، تکه ی از زمین که متاسفانه در سرزمینی به اسم پاکستان قرار گرفته است.

نه، نمیخواهم در باره اشکها و مظلومیت هایش  بگویم ، این روزها به اندازه ی کافی شنیده اید. آنچه من را متحیر کرد، بدن های پاره پاره ی کودکانش نبود بلکه همت و صلح طلبی این مردم است. مردمی که در تاریک ترین نقطه ی زمان به فکر ترکیب رنگهاست و زیبایی می آفرینند. در حالیکه زمین با سلولهای قرمز خون شان رنگین شده ، دخترانش آرزو می کنند با ترکیب رنگها بتوانند جامعه را ترکیب کنند. به امید روزی که شاید بتوانند مثل مردمان عادی زندگی کنند ، بدون آنکه برای جمع کردن دست و پای عزیزانش به خیابانها بروند. شاید  روزی برسد که هنر و هم بستگی شان به جای اشکها و در به دری شان تیتر خبرها باشد.

Share Button

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *